Pyszne, szybkie danie z przepisu Jammiego Oliviera. Makron z pesto migdałowo - bazyliowym z dodatkiem świeżych pomidorów i dużą ilością oliwy z oliwek. Rześkie i bardzo... wakacyjne - idealne na deszczowe, przygnębiające dni.

Składniki:

• 500 g makaronu spaghetti
• 150 g blanszowanych migdałów
• 500 g pomidorków koktajlowych (dałam malinowe)
• 2 pęczki bazylii
• 150 g tartego parmezanu (dałam znacznie mniej)
• 2 ząbki czosnku
• sól, pieprz
• oliwa z oliwek

Wykonanie

Makaron ugotować z odrobiną oliwy w osolonej wodzie. Odcedzić.

Migdały podpiec na suchej patelni. Utłuc w moździerzu lub malakserze na kaszkę.

Osobno rozdrobnić czosnek z bazylią (zostawiając kilka listków do dekoracji). Umieścić w misce, dodać migdały i parmezan. Zalać oliwą z oliwek (około 1/2 szklanki), posolić, posypać pieprzem. 

Pomidory pokroić w drobną kosteczkę, dodać do miski - ugnieść ręką na papkę.

Makaron pomieszać z pastą, udekorować bazylią - polać oliwą.

Jajka na twardo z kolendrą i migdałami smażone w skorupkach - bardzo smaczne. Przepis wpadł mi w oko gdy pierwszy raz przeglądałam książkę Magdy Gesller. Przypomniał mi czasy, gdy w dzieciństwie jadałam podobnie przyrządzane jajka. Dopiero kilka lat później poznałam całą rzeszę jajek faszerowanych na zimno.

Składniki:

• 6 jajek ugotowanych na twardo
• pół pęczka kolendry
• 1 mała cebula
• spora łyżka gęstej śmietany
• 3 łyżki płatków migdałów
• 12 blanszowanych migdałów w całości
• sól i pieprz
• tłuszcz do smażenia (masło i olej)

Wykonanie

Ugotowane na twardo i ostudzone jaja przekroić na pół bardzo ostrym nożem (w skorupkach). Delikatnie łyżeczką wydrążyć skorupki.

Jajka umieścić w misce, rozgnieść widelcem ze śmietaną, drobno posiekaną cebulą i kolendrą oraz przyprawami.

Płatki migdałowe i migdały uprażyć na suchej patelni.

Farsz umieścić w skorupkach, na wierzchu wciskając odrobinę płatków migdałowych.

Smażyć na rozgrzanym tłuszczu do zbrązowienia. Udekorować całymi migdałami obtoczonymi w soli.



Rewelacyjny smak zawdzięcza połączeniu sera pleśniowego z migdałami i pieczonym kalafiorem (który sam w sobie jest boski). Nasze ukochane risotto... Swojego czasu, każdy przyjezdny gość obowiązkowo dostawał je na obiad. Przepis, (już nieco pozmieniany) znalazłam na "Kwestii Smaku"

Składniki:

• 3 łyżki oliwy z oliwek
• 3 łyżki masła
• 1 mały kalafior podzielony na różyczki (zwykle piekę dużego, gdyż po upieczeniu spora część znika w niewyjaśnionych okolicznościach)
• około 1 l buliony cielęcego
• 3 łyżki listków świeżego tymianku (dodatkowo kilka całych gałązek)
• 75 g płatków migdałów, zrumienionych na patelni
• 1 szklanki ryżu Arborio
• 1/4 szklanki wina Marsala
• 80 g sera Brie bez skórki
• pieprz

Wykonanie

Piekarnik nagrzać do temperatury 200^oC. Różyczki kalafiora oprószyć solą oraz pieprzem, polać 1 łyżką oliwy z oliwek i posypać kawałeczkami masła. Ułożyć na blasze do pieczenia i wstawić do piekarnika na około 15 - 25 minut.

Migdały uprażyć na suchej patelni lub razem z kalafiorem w piekarniku (około 8 minut).

Ser podzielić na średnie kawałki, usunąć skórki.

Przygotować bulion z kostek cielęcych i wrzątku.

Na patelni rozgrzać pozostałą oliwę, dodać masło, a gdy sie roztopi - ryż. Krótko przesmażyć, zalać winem i mieszając odparować.

Dodać całe gałązki tymianku (należy je usunąć przed podaniem) i stale mieszając dodawać po łyżce wazowej bulion. Pod koniec gotowania dodać listki tymianku i ewentualnie łyżkę masła. Wrzucić różyczki kalafiora i część migdałów - wymieszać. Przed samym podaniem dodać ser (by nie rozpuścił się całkowicie) i nałożyć na talerze. Posypać pozostałymi płatkami migdałowymi.







Bardzo smaczna kombinacja klasycznego makaronu ze szpinakiem, tym razem w Canelloni. Delikatności daniu nadaje spora ilość riccotty, do której osobiście nie mogę się przekonać (a konkretnie do jej konsystencji). Tak czy inaczej danie bardzo łagodne, do tego smakuje małym degustatorom z wyszukanym smakiem, więc polecam na rodzinny obiad. Jeśli jednak planujecie zjeść je w dorosłym gronie, wtedy zachęcam do wypróbowania lasagne ze szpinakiem. Przepis z książki "Makarony dla gości i rodziny"

Składniki:

• duża cebula
• 4 ząbki czosnku
• 4 łyżki oliwy z oliwek
• 700 g zamrożonego szpinaku w liściach lub lekko rozdrobnionego
• 50 g słupków migdałów
• 500 g sera ricotta
• sól
• pieprz
• świeżo utarta gałka muszkatołowa
• 2 jajka
• 500 ml mleka
• 350 ml wody
• kostka rosołowa (cielęca, drobiowa lub warzywna)
• 2 łyżki mąki
• 80 g parmezanu
• 250 g cannelloni

Wykonanie

Szpinak rozmrozić, odcisnąć z nadmiaru wilgoci.

Migdały uprażyć na suchej patelni, aż ładnie się zbrązowieją. Oliwę rozgrzać w rondlu dodać posiekaną cebulę, a gdy się zrumieni - posiekany czosnek. Podgrzewać stale mieszając. Wrzucić szpinak i dalej smażyć. Połowę ricotty dodać, gdy szpinak równomiernie się zagrzeje. Wymieszać doprawić solą, pieprzem i gałką muszkatołową. Posypać migdałami - odstawić.

Jajka, mąkę i mleko umieścić w garnuszku, mieszając ubijaczką podgrzewać, aż sos zgęstnieje. We wrzącej wodzie rozpuścić kostkę rosołową. Dodać do beszamelu wraz z pozostałą riccottą, solą, pieprzem i gałką muszkatołową. Połączyć.

Blachę o boku 24 cm wysmarować masłem.

Masę szpinakową przełożyć do szprycy, nadziać rurki, układając płasko na blasze. Zalać beszamelem (uznałam, że jest go stanowczo za dużo więc zużyłam 2/3), posypać drobno utartym parmezanem.

Piec 15 minut w temperaturze 180^oC, po tym czasie zmniejszyć temperaturę do 150^oC i piec 20-25 minut.